മേലേ മാനത്തേ ചേലുള്ള കോളാംബീ
വെറ്റമുറുക്കിത്തുപ്പീ ചോപ്പിച്ചതാരാണ്‌
അന്തിവെളക്കുവെക്കും മാടത്തെ പെണ്ണിന്‍റെ
ചേലൊത്ത പൂങ്കവിളും മുത്തി-ച്ചോപ്പിച്ചതാരാണ്‌

(മേലേ മാനത്തേ.. )

നേരമിരുട്ടുംബം പാടവരംബത്ത്
കേക്കണ പാട്ടിന്‍റെ ഈരടിയേതാണ്‌
ഈരടി കേക്കുംബം നാണിക്കും പെണ്ണാള്‌
കാല്‍വെരല്‍ കൊണ്ടെഴുതും ചിത്തറമേതാണ്‌

(മേലേ മാനത്തേ.. )

നേരം വെളുക്കുംബം പൂങ്കോഴി കൂവുംബം
പെണ്ണിന്‍റെ മുക്കുത്തീ നാണിച്ചു മിന്നുന്നേ
മേലേമാനത്ത് സൂരിയന്‍ ചേറൊരുക്കീ
പൊന്നുതളിക്കുന്നേ വെട്ടം വെതക്കുന്നേ

(മേലേ മാനത്തേ.. )

മാനത്തെല്ലാം വിത്തുവിതച്ചതു
മഞ്ഞപ്പൂക്കണിയായപ്പോള്‍
മാടത്തീന്നതു കൊയ്യാനെത്തിയ
ചെറുമിപ്പെണ്ണിനു തന്തോയം

അന്തിപ്പഷ്ണി കിടന്നുകിടന്നു
മെല്ലിമെലിഞ്ഞ പെലക്കള്ളീ
മോറിയ ചെമ്പിന്‍പിഞ്ഞാണം പോല്‍
മൊകറു്‌(മോറു്‌) വിടര്‍ത്തണ കണ്ടില്ലേ

മാനമിരുട്ടി വെളുത്താലവളെ
കാണാനെത്തുമൊരാണാള്‌
നാണംകൊണ്ടവളമ്മാടത്തി-
ന്നുള്ളിലൊളിക്കുമിട്ട്വോളം

തിരഞ്ഞുതിരഞ്ഞു മടുത്തിട്ടവനോ
(തിരഞ്ഞു കണ്ണുകഴച്ചിട്ടവനോ)
തിരിച്ചു പോകും വൈകാതെ
കത്തിത്തീര്‍ന്ന കരിന്തിരിപോലവള്‍
കരഞ്ഞുതീര്‍ക്കും രാവാകെ